Kadromuz

OKYANUS İNSANLAR VARDIR

Okyanus insanlar vardır,gerçekten vardır.

O dalgalar, o rüzgarların uğuldayan soluğu, o karartılar ve saydamlıklar, o uçurum bitkileri, o bulutların kasıga ortasındaki çılgın oyunu, o köpüklerdeki kartallar, o milyonlarca ışıklı doruğun – sayılamayacak denli çok başın  – bilinmez hangi gizemli kaynaşma içinde yansıttığı güzelim yıldız ışımaları, o bir şey ararmış gibi orada burada parlayıp duran koca yıldırmlar, o devsel hıçkırıklar, o uzakta belli belirsiz görünen ürkünç yaratıklar, o uğultularla bölünen kapkaranlık geceler, o azgın öfkeler, o dizginsiz coşkular, o yürek sancıları, o sert kayalar, o büyük yıkımlar, o birbirine bindiren koca gemiler,o tanrısal gökgürültülerine karışan insansal gürlemeler, o yüreğin en derinindeki kanama; sonra, o incelikler, o tatlılıklar, o şenlikler, o sevinçle uçan ak yelkenler, o balıkçı tekneleri, o gümbür gümbür söylenen türküler, o ışıl ışıl yanan limanlar, o toprağın buram buram tütüşü, o ufukta görünen kentler, o suyun ve göğün derin maviliği, o yararlı sertlik, o tüm varlıkları sağlıklı kılan acılık, onsuz herşeyin çürüyeceği o keskin tuz; o kızıp köpürme ve yatışmalar, o Bir’deki Bütün, o hep aynı kalandaki beklenmedik değişim, o sonsuzca çeşitlenen tekdüzeliktekibüyük tansık, o altüst oluştan sonraki dengelenme, o insanı sonsuza dek ürpertecek uçsuz bucaksız boşluğun cehennem ve cennetleri, o dipsiz derinlikteki şey…

Tüm bunlar, tek bir kafada bulunabilir, o zaman bu kafa öfke adını alır; böylece bir Aiskhylos’umuz olur, bir İşaya’mız olur, bir Juvenalis’imiz olur, bir Dante’miz, bir Michel-Angelo’muz, bir Shakespeare’miz olur ve bu ruhlara bakmakla biz Okyanus’u seyretmiş oluruz.

VİCTOR HUGO

O RUHLARA BAKMAKLA BİZ TİYATRO SEYRETMİŞ OLURUZ!…

O RUHLARA BAKMAKLA SİZ BİZİ SEYRETMİŞ OLURSUNUZ…

FB İletişim